Baştan söyleyeyim; futboldan pek anlamam.
Çok meraklısı da değilim.
Arda Güler oynuyor diye Real Madrid maçlarına ara sıra bakarım.
Ligteki durumu da sadece genel olarak takip ederim.
Çocukken akrabalarımın neredeyse tamamı Galatasaraylı diye ben de Galatasaraylıydım.
Bununla birlikte futbol oynamaya hiçbir zaman ilgi duymadım.
Pek yeteneğim de yoktu herhalde.
20'li yaşlarımda Galatasaray ile hiçbir bağlantım olmadığını fark ettim.
Öncelikle İstanbullu değildim.
Galatasaray ile bağlantım olabilecek hiçbir şey de yoktu.
Bu yüzden, o zamanlar 1. Lig'te oynayan Altay takımını tutmaya karar verdim.
Sonra Manisa Spor 1. Lig'e çıktı.
Memleketimin takımı diye onun maçlarını da fırsat buldukça takip etmeye başladım.
Ama ligte ömrü pek de uzun olmadı.
FETÖ Kumpas Davaları sırasında bir değişiklik daha yaşadım.
Aslında davalardan biraz önceleriydi.
Hakan Şükür filan, Fetö şakirdi idi.
Bazı GS oyuncuları da ondan icazet almak için yanına gidiyor ve dizinin dibinde fotoğraflar çektiriyordu.
Bir tek Fenerbahçe, Fetöcülere karşı dik duruyordu.
Klüp başkanı Aziz Yıldırım'ın bunda önemli bir rolü vardı.
Zaten bu yüzden mahkemelerde yargılandı.
Hapis yattı.
Ama dik durmaya devam etti.
Bunun üzerine Fenerbahçe'ye sempati duymaya başladım.
Hatta Aziz Başkan Ankara'ya kongreler öncesinde geldiğinde gidip toplantılarına da katıldım.
Fakat Aziz Başkan, katıldığı iki kongre seçimini de katıldı.
Onun yerine seçilenler, hiçbir başarı gösteremedi.
Nitekim bugün, Galatasaray dördüncü kez art arda şampiyon olmayı garantiledi.
Üstelik basın toplantısında Okan Buruk "Bundan sonraki hedefiniz nedir?" sorusuna; "Bu takım daha önce de dört kez art arda şampiyon oldu. Ama beş kez olmadı. İlk hedefimiz, beşinci kez art arda şampiyon olmak." dedi.
O anda oyuncular içeri girip kutlama yapınca basın toplantısı sona erdi.
Haklarıdır, Galatasaraylılar kazandı, şampiyonluklarını kutlayacaklardır.
Ama bunda Fenerbahçe için acıklı bir durum vardı.
Dört yıldır Galatasaray'ı geçip şampiyon olmaya çalışıyorlar.
Bir sürü oyuncu alıyorlar.
Masraf yapıyorlar.
Ama sonuç değişmiyor.
Yaptıkları tek şey, her başarısızlıktan sonra kulüp başkanı ve ondan daha sık şekilde de teknik direktör yenilemek.
Ama bunlar sonucu değiştirmiyor.
Bence böyle şekilsel hususlarla uğraşmaya devam ettikçe bir şey başarmaları mümkün değil.
Bilimsel analizler yaptırmalılar.
Uzmanları bir araya getirerek nerede yanlış yaptıklarını tespit etmeliler.
Ama bu bile başarıyı getirmek için yeterli değil.
Galatasaray'ı da aynı mantıkla analiz etmeli/ettirmeliler.
Galatasaray ne yapıyor da başarılı oluyor?
Bunu tespit etmeliler.
Ve hiç gecikmeden, taklit etmeliler.
Veya bu bulgulardan yararlanarak, daha üstün bir sistem kurmalılar.
Başka türlü başarılı olmak mümkün değil.
Galatasaray her şampiyonluktan sonra daha da güçleniyor.
Daha çok para kazanıyor.
Gençlerden daha çok taraftar kazanıyor.
Bu da gelirini daha da artırıyor.
Bu böyle giderse Galatasaray, ligteki tek güçlü takım haline gelecek.
Beşiktaş zaten bir süredir iddiası olmayan mütevazi bir takım haline geldi.
Trabzon, Anadolu takımı olmanın efendiliği ile üçüncülük için yarışıyor gibi.
Geriye bir tek Fenerbahçe Kalıyor.
Başka hiçbir takım Galatasaray ile yarışacak durumda değil.
Eğer Fenerbahçe de yarıştan koparsa, durum vahim.
Eskiden, Aziz Başkan zamanında Fenerbahçe Cumhuriyetinden bahsedilirdi.
En fazla taraftara sahip olduğu iddiasıyla böyle söylenirdi.
Ama her yıl taraftar sayısı Galatasaray karşısında eriyor.
Bu gidişle, beylik seviyesine düşecek.
Bir an önce tedbir almaları lazım.
Benden söylemesi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder